Śmierć domu
Orzeszkowa Eliza
Fragment:
" Czasem, po menuecie, głowa jej w srebrnych lokach romansowo na bok się przechylała i przy cichych akordach klawikordu głosik słaby, od wspomnień melancholijny, od starości dygocący..."
Śmierć Agrypiny : notatka historyczna do obrazu Franciszka Żmurki
Gawalewicz Marian
Fragment:
" A noc była gwiaździsta, spokojna, morze drzemało rozkosznie, jakby bogowie umyślnie w tej strasznej zbrodni ziemskiego syna wszelkiej wspólności wyprzeć się chciały. Zwiedziona matka..."
Śmierć
Reymont Władysław Stanisław
Fragment:
" Antek myślał o owych pięciu morgach, które z pewnością uważał za swoje, a chwilami przychodził mu na pamięć stary, to znów maciora, którą dawniej obiecywał sobie zjeść, jak tylko..."
Śmierć
Turgieniew Iwan
Fragment:
" to do domu. Zarządzić trzeba, skoro tak. — Ależ biedy sobie napytasz, Wasiliju Dmitryczu, zlituj się, i tak aż dziw, żeś tu dojechał. Proszę zostań. — Nie, bracie, jak już umierać,..."
Śmiertelne koszule
Dygasiński Adolf
Fragment:
" niczna, jak mię zapewniła firmo „Steiner"... Zresztą ściskanie gorsetem doprowadza każdą kobietę do takiego punktu, poza którym dopiero może być mowa o szkodliwości. — Moje..."
Śląsk musi być nasz
Bełza Stanisław
Fragment:
" je zastępy. Wszędzie w przejeździe swoim wchodzili oni w stosunki z wpływowymi mężami Niemiec, ocierali się o przedstawicieli nauki, prasy, wielkiego przemysłu i handlu, a aby obraz,..."
Śluby panieńskie czyli Magnetyzm serca. Komedia w pięciu aktach, wierszem
Fredro Aleksander
Fragment:
" Bo często słowa jakby z worka lecą, Ale sensu w nich... no! - tego tam nie ma. A teraz idź spać, już mrugasz oczyma. G U S T A W Pójdę się przebrać Całuje w rękę. R A D O S T..."
Ślubna obrączka
Pajzderska Helena Janina
Fragment:
" swoje ogląda, bo się w nich strasznie kocha. Wszystkie te krzaki, jak je pani widzi, to sama od maleńkości wyhodowała. Walentowa mówiła prawdę. Nie minęło pięć minut, gdy..."
Ślub krwi : powieść
Gliński Kazimierz
Fragment:
" — Nie jam to zmyśliła. — Baśń tylko powtarzacie. — Nie wierzę, nie chcę wierzyć. — A na cożeście mnie tym sznurem dotknęli? — Bo żal mnie chwycił, że wam niemocną nicią..."
Ślub
Hoffmann Ernst Theodor Amadeus
Fragment:
" pojazdu, który prędko odjechał. Burmistrz, cała jego rodzina, wszyscy doznali uczucia, jakby teraz dopiero zbudzili się ze złego, pełnego zmór snu, który ich nękał. Wkrótce potem, gdy..."
www.stareksiazki.org